Mar

Ramón

Soriano

Imagen destacada
Desnudo. Espacio de juego Táboa de pasar o ferro, cerámica e pintalabios | 77 x 75 x 29 cm | 2017

Falo do espazo de xogo e falo da infancia.
Falo do corpo espido, de androxinia, de intersexualidade e de mestura.
De como somos definidos e condicionados aos poucos desde que nacemos.
Falo do orgánica que é a cerámica.
Modéloa, defórmoa, constrúoa de novo.
Da soidade dun espido sobre unha peaña, mostrándose como é.
Nun espazo de observación, nun espazo de tránsito.
Falo da incomodidade dun traxe que non é do teu talle,
e falo tamén da idade adulta.

Actualmente na miña investigación e práctica artística traballo a partir de materiais comúns e cotiáns, aproveitándome dos seus significados e á vez desviando as connotacións que achegan. Interésanme por pasar desapercibidos debido ao comúns que son. Á parte destes, están presentes a cerámica e o téxtil, dúas técnicas que teñen moito que ver coa artesanía, co manual e que son técnicas que non pertencen ás grandes formas de facer escultura. A partir destes materiais, que son un punto moi importante na miña obra, trato temas como a intimidade, a protección, o fogar como refuxio e á vez como cárcere, utilizando o individuo, normalmente representado coa cerámica, dunha forma afastada da idea binaria de xénero, poño en cuestión estereotipos e roles de xénero que nos vemos obrigados a seguir. Traballo sobre pezas escultóricas, antropomorfismos, fusións da forma humana con outros elementos da miña contorna. Teas, pezas cerámicas, vendas, cazolas, tampóns, tendais, bonecos, pinzas da roupa... entran dentro do meu imaxinario e dos materiais cos que traballo. Empregando a ensamblaxe uno as diversas técnicas que emprego para construír significados dentro dunha peza, a partir de elementos que todos recoñecemos como próximos.

Descargar Catálogo en PDF

Mar Ramón Soriano (Valencia, 1993)
Naceu en Valencia en 1993. Estudou Belas Artes e un Máster en creación e investigación na Universidade de Vigo, pasando un ano na universidade de Barcelona. Participou en colectivas como Alén dos xéneros, no Marco de Vigo, mostra presente agora non Auditorio, Así nos ven, así somos, na Pinacoteca de Vigo ou na mostra do 9º Premio Auditorio de Galicia. En 2016 realiza a súa primeira individual na Dadá Gallery en Vigo, co título Doméstico. Domesticar. En 2016 recibe ou 2º premio de artes plásticas no Xuventude Crea coa peza Espido #9. Foi parte das residencias Estudo Aberto #5 non Pazo de San Marcos en Lugo e no V Encontro de Artistas Novos na Cidade da Cultura. Actualmente está realizado un doutoramento en belas artes sobre o obxecto doméstico na escultura, tema moi presente na súa obra.